گفتم که به صبر به شود کارم

با خوی تو خوی در نخواهد شد

آوخ که بجز خبر نماند از من

وز حال منت خبر نخواهد شد

خود می نشود مگر نخواهد شد

گیرم که ز بد بتر شود گو شو

دانم ز بتر بتر نخواهد شد