بخفتند شادان دو اختر گرای

بدادند و چندی ز خویشان درود

کتایون می آورد همچون گلاب

همی خورد با شوی تا گاه خواب

جوانمرد هزمان بجستی ز جای

بدیدی به خواب اندرون رزم گرگ

به کردار نر اژدهای سترگ