بودیم به هم درشده با قامت موزون

صد شاخ نشاطم چو درآمد به بر آمد

از خجلت رویش به دهان تیره فروشد

هر ماه که دوش از افق جام برآمد

وان قامت موزون ز قیامت بتر آمد

ما بی سر و سامان ز خرابی و زمانه

فریاد همی کرد که شبتان به سر آمد