کرا در باغ رخسارت بود راه

چو چین زلف تو بر هم شکستند

که خواهد رست از این آسیب فتنه

که نوک خار و برگ گل نرستند

از آن دلها که در زلف تو بستند

که در هر گلستانش گاه و بی گاه

ز غمزه ت یک جهان ترکان مستند