همه خواهندگان لبها ببستند

که در هر گلستانش گاه و بی گاه

ز غمزه ت یک جهان ترکان مستند

چو در پیش لبت از بیم چشمت

منه بر کار این بیچارگان پای

چه خواهی کرد مشتی زیردستند