ازان خانه بزم برخاستند

بران آتش درد بریان شدند

چو از چرخ بفروخت گردنده شید

جوانان بیداردل پر امید

ز هرگونه ای گفتن آراستند

که تا چون شود بر سر ما سپهر

به تندی گذارد جهان گر به مهر