عقل را چشم خوشش در نرد عشق

آنهم از پیشم فرا تر می کند

گفتمش بس می کند چشمت جفا

گفت نیکو می کند گر می کند

می دهد شش ضرب و ششدر می کند

زانکه تا دست سیاهش برنهند

زلفش اکنون دست هم در می کند