هر زمانم عیب دیگر می کند

زانکه تا دست سیاهش برنهند

زلفش اکنون دست هم در می کند

زر ندارم لاجرم بی موجبی

گفت زر گفتم که جان، گفتا که خه

الحق این نقدم توانگر می کند

گفتم آخر جان به از زر گفت نه