با روی چون نگار نگارم هزار شب

بدرود دی که کار من امیدوار بود

دایم شمار وصل همی برگرفت دل

این هجر بی شمار کجا در شمار بود

کارم ز خرمی و خوشی چون نگار بود

واکنون هزاربار شبی با دریغ و درد

گویم که یارب آن چه نشاط و چه کار بود