بر بستر تیمار تو بیمار توان بود

بر بوی گل وصل تو سالی نه که عمری

از دست گل وصل تو پر خار توان بود

در آرزوی شکر و بادام تو صد سال

صد شب به تمنای وصال تو چو نرگس

بی نرگس بیمار تو بیدار توان بود

آنجا که مراد تو به جان کرد اشارت