دم نمی یارم زدن ورنه فراوان می رود

در میان آتش دل گرچه هر شب تا به روز

جانم از یاد لبش در آب حیوان می رود

هر زمان گوید چه خارج می رود اکنون ز من

آب لطف از جانب او می رود با انوری

بلکه از انصاف و عدل و داد سلطان می رود

خسرو آفاق ذوالقرنین ثانی سنجر آنک