بحمدالله که هردم می فزاید

دلم را درد تو می باید و بس

عجب کو را همی راحت نیاید

مرا این غم که هرگز کم مبادا

به دست هجر خویشم باز دادی

که تا هردم مرا رنجی نماید

اگر لافی زدم کان توام من