ز ده سجاده زناری نیاید

به جانی بوسه ای می خواستم گفت

به هر جانی یکی باری نیاید

مرا در مذهب عشقش گر او اوست

به صرف جان چو در بازار حسنش

به صد دینار دیداری نیاید

برو چون کیسه ای دوزم که هرگز