یکی با یکی آشنا می نیاید

چنان دست بر خون روان کرد چشمت

که یک تیر غمزه اش خطا می نیاید

بنامیزد از دوستان زمانه

از این پس وفا رسم هرگز میا گو

چو در نوبت عشق ما می نیاید

خوش آن کم تو گویی برو از پی تو