دریای کشتیی که به سوزن گرفته ام

تا رنگ مهر از رخ روشن گرفته ام

بی رنگ او ببین که چه شیون گرفته ام

دریای من غذای دل تنگ من شدست

آهن دلا دلم ز فراق تو بشکند

کو را به دست صبر در آهن گرفته ام

یک روز دامن تو بگیرم که چند شب