تا خود مرا ز بهر تو بودست دوستی

کو را به دست صبر در آهن گرفته ام

یک روز دامن تو بگیرم که چند شب

در تو به اشک خویش به دامن گرفته ام

زان بی تو خویشتن را دشمن گرفته ام

ترسم که جان من کم من گیرد از جهان

کز جمله جهان کم جان من گرفته ام