نی به تو بتوان رسید تا بشتابم

حیله گری چون کنم به عقل چو گم کرد

عشق سر رشته خطا و صوابم

نی ز تو بتوان برید تا بشکیبم

من چو شب از محنت تو هیچ نخسبم

شاید کاندر خیال وصل بخوابم

راحتم از روزگار خویش همین است