بی باده مباد یک نفس دستم

از رخصت عشق رخنه ای جستم

وز عادت مادر و پدر جستم

چون پای بلا به جور بگشادم

در بتکده گاه موئمن گبرم

در مصطبه گاه عاقل مستم

دستم ز زبان خصم کوته شد