یا سلسله است از شبه بر گرد آفتاب

تا حلقهای زلف تو خالی نشد ز خم

بر عارض تو حلقه زلف تو گوییا

کز مشک چشمهاست به گلبرگ تر رقم

یا بیخهای شب زده بر روی صبحدم

ای در خجالت رخ و زلف تو روز و شب

وی در حمایت لب و چشم تو شهد و سم