چون دست غم عشق تو برداد به بادم

دل در سخن زرق زراندود تو بستم

تا در غم تو خون دل از دیده گشادم

مپسند که با خاک برم درد فراقت

با آنکه نباشی نفسی جز به خلافم

هرگز نفسی جز به رضای تو مبادم