که دست برد طمع چند بارها دارم

مرا ز یاد مبر آن مبین که در رخ و چشم

ز گوش و گردن تو یادگارها دارم

خطاست اینکه همی گویم این طمع نکنم

قرارهای مرا با تو رنگ و بویی نیست

که با زمانه اینها قرارها دارم

زکار خویش تعجب همی کنم یارب