گویی که چو زر آری کار تو چو زر گردد

زاندیشه غم خون شد هم زهره نمی دارم

با آنکه به هر فرصت صد نکته دراندازم

هم در تو نمی گیرد چه سرد دمی دارم

حقا که اگر جز جان وجه درمی دارم

از انوری و حالش دانم که نه ای بی غم

وز بلعجبی گویی کین غم چه کمی دارم