برای رضای تو من بر همانم

مرا جای صبر است و دانم که دانی

ترا جای شکرست و دانی که دانم

برانی که خونم به خواری بریزی

مرا گویی که از من بجز غم نبینی

همین است اگر راست خواهی گمانم

گر از وصل تو شاد گردم و گرنه