گواه آری روا باشد حریف آب دندانم

ز حال دل که معلومست که هم این بود و هم آن شد

بگویم شمه ای با تو ترا معلوم گردانم

به دندان مزد جان خواهی که آیی یک زمان با من

مرا گویی چه داری تو که پیش من کشی آنرا

چه دارم هرچه دارم من نشاید آن ترا دانم

یکی دریای خون دانم که آنرا دیده می گویم