از سر مردمیی گر تو کلاهی نهیم

من چه بیهوده تمنای وصال تو کنم

گله عشق تو در پیش تو نتوانم کرد

ساکتم تا که شبی پیش خیال تو کنم

مردم چشم و سرم طرف دوال تو کنم

ور به چشم تو درآید سخنم تا بزیم

در غزلها صفت چشم غزال تو کنم