سرمایه دل چو باز می بینم

وان جامه که دی وصل ما بودی

اکنون نه بر آن طراز می بینم

صد گونه زیان همی پدید آید

آنرا که فلک همی کند نازش

او را به تو هم نیاز می بینم

هین چند که زلف گرده تو