گه به فلان گاه به بهمان شوم

دوست تویی کاج بدانستمی

کز تو به پیش که به افغان شوم

من تو نگشتم که به هر خرده ای

از بن دندان بکشم جور تو

بو که ترا بر سر دندان شوم