کو آن کسی که کرد شکایت ز روزگار

بی یار نیستم چو غمش هست یار من

هرگونه ای شمار گرفتم ز روز وصل

هرگز نبود فرقت او در شمار من

تا بنگرد به روز من و روزگار من

پرخون دل و کنار همی خوانم این غزل

بربود روزگار ترا از کنار من