با که گویم که حق من بشناس

تیره رایم ز عمر محنت زای

نه امیدی که سرخ دارم روی

نه نوبدی که تازه دارم رای

باکه گویم که بند من بگشای

از قیاسی که تکیه گاه منست

باز جستم زمانه را سر و پای