من از وصلت فقع تا کی گشایم

به دشنامی چرا یادم نیاری

به غم باری دلم را شاد می دار

اگر عادت نداری غمگساری

چو تو نامم به یخ برمی نگاری

شمار از وصل تو کی برتوان داشت

تو کس را از شماری کی شماری