نیستی فریاد من چندین ز جور روزگار

وز غم و تیمار تو تیمارداری دارمی

هم ز باغ وصل تو روزی گلی می چیدمی

گرنه هردم از فلک بر دیده خاری دارمی

گر چو دیگر مردمان خوش روزگاری دارمی

ناله من هر شبی کم باشدی از آسمان

در غمت گر جز کواکب غمگساری دارمی