ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی

بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی

بس راحتی ندارم باری ز زندگانی

وی یار ناموافق آخر تو با که مانی

جانی خراب کردم در آرزوی رویت

روزم سیاه کردی دردا که می ندانی