آخر تو چه روز را به کار آیی

هر وعده که بود در میان آمد

ماند آنکه تو باز در کنار آیی

در کار تو می فروشود روزم

گویی به سرم که از تو برگردم

تا با سر نالهای زار آیی

سوگند مخور که من ترا دانم