تا با سر نالهای زار آیی

در کار تو می فروشود روزم

آخر تو چه روز را به کار آیی

گویی به سرم که از تو برگردم

سوگند مخور که من ترا دانم

دانم که به قول استوار آیی

گر عشق ز انوری درآموزی