شاید اندی که تو برآسایی

ای همه دلبری و زیبایی

بر دلم هیچ می نبخشایی

دل مسکین فدای رنج تو باد

ای سرم را ز دیده لایق تر

خونم از دیده چند پالایی

کارم از دست چرخ پرگرهست