به دخل و خرج عیاری که نعلش انگیزد

ز دیده مهره افعی برون کشد ز قفا

مگر به سایه او برنشاندش تقدیر

وگرنه کی به غبارش رسد سوار ذکا

کند ز صحرا کوه و کند ز که صحرا

زمانه سیری کامروزش ار برانگیزی

به عالمی بردت کاندرو بود فردا