جدا نبود زمانی زبان من ز ثنات

به عالمی بردت کاندرو بود فردا

بزرگوارا من بنده گرچه مدتهاست

که بازماندم از اقبال خدمت تو جدا

چه باخواص و عوام و چه در خلا و ملا

به نعت هرکه سخن رانده ام فزون آمد

همم مدیح ز اندازه هم طمع ز عطا