بر جای عطارد بنشاند قلم تو

یارب چه کمالی تو عرب را و عجم را

اجرام فلک یک به یک اندر قلم آرند

گر عرض دهد عارض جاه تو حشم را

گر در سر منقار کشد جذر اصم را

ای در حرم جاه تو امنی که نیاید

از بویه او خواب خوش آهوی حرم را