جز جغد زیارت نکند باغ ارم را

دودی که سر از مطبخ جود تو برآرد

آماده تر از ابر بود زادن نم را

آنجا که درآید به نوا بلبل بزمت

روزی که دوان بر اثر آتش شمشیر

چون باد خورد شیر علم شیر اجم را

در نعره خناق آرد و در جلوه تشنج