ژاله سپر برف ببرد از کتف کوه

در سایه او روز کنون نام و نشان را

بادام دو مغزست که از خنجر الماس

ناداده لبش بوسه سراپای فسان را

چون رستم نیسان به خم آورد کمان را

که بیضه کافور زیان کرد و گهر سود

بینی که چه سودست مرین مایه زیان را