گاهی ز فغان نعره کند راه هوا گم

میدان هوا طعنه زند لاله ستان را

سر جفت کند افعی قربان و چو آن دید

پر باز کند کرکس ترکش طیران را

گه نعره به لب درشکند پای فغان را

چشم زره اندر دل گردان بشمارد

بی واسطه دیدن شریان ضربان را