در هیچ رکابی نکند پای کس آرام

گه نعره به لب درشکند پای فغان را

چشم زره اندر دل گردان بشمارد

بی واسطه دیدن شریان ضربان را

آن لحظه که دستت حرکت داد عنان را

بر سمت غباری که ز جولان تو خیزد

چون باد خورد شیر علم شیر ژیان را