بخشش بی منت و احسان بی لافت کنند

گر بیفتد برفلک چون دست تو یک فتح باب

جود و دستت هر دو همزادند همچون رنگ و گل

کی توان کردن جدارنگ از گل و بوی از گلاب

ابر و دریا را ز خجلت خشک چون دود و سراب

بالله ام گر در سر دندان شود با لاف رعد

فی المثل کر بارد آب زندگانی از سحاب