خود نکردستم به مهجوری مران زین ساحتم

گنجها ننهند هرگز جز که در جای خراب

آسمان قدرا زمین حلما خداوندا مکن

با کسی کز تو گزیرش نیست بی جرمی عتاب

حق همی داند بری الساحتم من کل باب

بر پی صاحب غرض رفتم بیفتادم ز راه

آن مثل نشنیده ای باری اذا کان الغراب