گه صلح و گه شفاعت و گه جنگ و گه عتاب

اول دعا بگفتم برحسب حال خویش

گفتم هزار فصل و نماندم به هیچ باب

گه عذر و گه ملامت و گه ناز و گه نیاز

کای نوش جان فزای تو چون نعمت حیات

وی وصل دلربای تو چون دولت شباب

در خانه فراق تنم را مکن اسیر