کف خضیب را کنم از خون دل خضاب

هر صبحدم که موج زند خون دل مرا

سینه هزار شعبه برآرد ز تف و تاب

چرخ بلند را دهم از تاب سینه تف

گر هیچ گونه از دلم آگه شوی یقین

داری مرا مصیب درین نوحه مصاب

بودم در این حدیث که ناگاه در بزد