چندان درنگ که کنم خدمتی به شرط

بر دست بوسه دادم و بر روی زد گلاب

طیره همی شدم که چنین میهمان مرا

کورا به عمر خویش ندیدم شبی به خواب

چندان یسار نه که کنم پاره جلاب

می خواستم ز دلبر خود عذر در خلا

وز آب دیده کرد زمین گرد او خلاب