چون ملک بی نصیبی از خور و خواب

هم غریو تو چون غریو غریب

هم خروش تو چون خروش غراب

چون فلک بی قراری از غم و رنج

معده و حلق ناز و نعمت تو

طعمه صعوه و گلوی عقاب

گرچه در بذل و جود بنماید