دشمنت را آب نی از خاکساری در جگر

قوت مستی همی بیرون توان کرد از شراب

ای ز استسلام انصاف تو جز بخت ترا

یک جهان را برده اندر سایه عدل تو خواب

لاجرم بر آتش حسرت جگر دارد کباب

همچو قارون در زمین پنهان کنی بدخواه را

گر به گردون برشود همچون دعای مستجاب