کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 189

سرانشان به زخم من آمد به پای

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 186

    ازان راستی خواری آمدش بهر

    #
  2. 187

    به بیشه درون آن زیانکار گرگ

    #
  3. 188

    به کوه بزرگ اژدهای سترگ

    #
  4. 189

    سرانشان به زخم من آمد به پای

    انتخاب‌شده
  5. 190

    بران کار هیشوی بد رهنمای

    #
  6. 191

    که دندانهاشان بخان منست

    #
  7. 192

    همان زخم خنجر نشان منست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 189 از «بخش ۱۲ - بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست...» است.